ای فاصلۀ بین دو ابروت مبارک
زیبایی تو شأن نزول «فَتَبارک» *
چشم تو کمان میکشد از راست و از چپ
قلبم شده از هر مژهات، لوح مشبک
دستان تو سرچشمه و پاهای تو جاریست
پیشانیات انوار سحر، موی تو پیچک
پهلوی تو موزون و قدت شعر سپید است
رقص تو به شوریدگی دامن میخک
ناخواسته میریزد از اندام تو عشوه
هر پلکبههمخوردنت انگار دو چشمک
ممنوعهترین سیبی و پیداست که لبهات،
شیرینی گز دارد و ترشی لواشک!
در حد زبانبستگیام از تو سرودم
جز آینگی، وصف تو ظلم است بلاشک
—
* … فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِين/ بزرگ و پربرکت است خدایى که بهترین خلقکنندگان است/ سورۀ مؤمنون، آیۀ 14