شعر ||

منم که شهرۀ شهرم به پرده‌درّیدن

منم که شهرۀ شهرم به عشق‌ورزیدن
منم که دیده نیالوده‌ام به بددیدن
حافظ

منم که شهرۀ شهرم به پرده‌درّیدن
درون قاعده‌های ادب نگنجیدن

منم که شهرۀ شهرم به حرف‌نشنیدن
به چرت‌گفتن انبوه و ژاژخاییدن

منم که شهرۀ شهرم به چیز بددیدن
به سایت‌های «سه‌نقطه» به چیزچرخیدن

منم که شهرۀ شهرم به روح‌ساییدن
سؤال‌های خصوصی و بوق پرسیدن

منم که شهرۀ شهرم به پاچه‌مالیدن
بُت مدیر به جای خداپرستیدن

منم که شهرۀ شهرم به پای‌بوسیدن
اگر نیاز شود جای بوس، لیسیدن

منم که شهرۀ شهرم به دنده‌خاریدن
به خار چیدن بیخود به جای گل‌چیدن

منم که شهرۀ شهرم به شعر بی‌سروته
منم که شهرۀ شهرم به چرت‌کوشیدن