شعر ||

من مرد مهربانم

من مرد مهربانم
چون لال و بی‌زبانم!

خرجی دهم فراوان
من عاشق زنانم

گفتم «زنان»؟! ببخشید!
زن! خاک بر دهانم!

پرتید اگر حواسم
لغزید اگر زبانم

مغزید اگر لهذا
چیزید اگر… خلاصه!

بهمانِ فتحلیشاه
بر قبر او فلانم!

تک‌همسری‌ست بهتر
از مرگِ ناگهانم

حتی اگر نباشد
این کار در توانم

«منزل» یکیش کافی‌ست
کو تا آپارتمانم؟!

آری! خلاصه اینکه
من مرد خانه‌مانم

در کردنِ محبت
اسطورۀ جهانم

از حیث شوهریت!
الگوی بستگانم

تمثال زن‌عزیزی
من فخر خاندانم

::

ای دلبری که کردی،
از بیخ، کامرانم

از عشق بی‌کرانت
پاره‌ست جسم و جانم

تنها نه از فراقت
در وصل هم چزانم!

می‌سوزد از تهِ تهِ
عین نهان، عیانم

از استخوان مغزم
تا مغز استخوانم!

ایضاً دل و دماغم
تا حول‌و‌حوش رانم!

بادا رَود به بادت
از نطفه، دودمانم

از ابتدای خلقت
تا آخرالزمانم

::

تو بهترینِ دنیا
من گُــ…ل‌ترینِ آنم

تو آسمان و باران
من جوب و ناودانم

تو چشمه، رود، دریا
من تشت و دوش و وانم

تو مغز کله‌پاچه
من بلکه دُنبلانم!

تو شاتل فضایی
من بوقِ مستعانم *

تو پیتزای مخصوص
من کله‌جوش و نانم

تو رینگ اِکسپِنسیو! **
من ریگ رایگانم

تو پیچک و اقاقی
من سیم و ریسمانم

تو فود رستورانی ***
من کاه کاهدانم

تو پلۀ ترقی
من میخ نردبانم

تو شاخِ لِبریتی‌ها ****
من چوخِ بی‌نشانم

تو غرق گنج قارون
من بند یک قرانم

تو جامۀ حریری
من گونی کتانم

تو روی تخت شاهی
من زیر مبلمانم

تو عطر و ادکلانی
من سولفور و متانم

تو خوشگل و کیوتی
من «چیز» و دیوسانم!

تو از جهان معافی
من بند پادگانم

تو گاز مازراتی
من ترمز ژیانم

تو هشتِ هفت‌خوانی
من صفر هفت‌خوانم

تو خون پاکبازان
من چرک پانسمانم

تو جام و محتوایش!
من چای و استکانم

تو اِندِ بچه‌تهران *****
من بخل اصفهانم!!

القصه این‌چنینی
فی‌الجمله آن‌چنانم

هرچند عین عمه
بی‌سود و پرزیانم،

یا مثل پول ملی
منفی‌ست راندمانم!

از من! نباش غافل
من مرد مهربانم


* «مستعان» یکی از اختراعات چشم‌گیر ایرانیان همیشه در صحنه بود؛ دستگاهی که به وسیلۀ یک دیش شبیه در قابلمه و یک آنتن، بیمار مبتلا به کرونا را تشخیص می‌داد! البته اگر می‌داد!
** رینگ اکسپنسیو = حلقۀ گران‌قیمت
*** فود = FOOD = غذا
**** اشاره به سلبریتی‌های فضای مجازی دارد.
***** اند = END = ته