شعر ||

دل‌کندن از بهشت اگر اشتباه ماست

دل‌کندن از بهشت اگر اشتباه ماست
آغوش گرم و بازِ جهنم پناه ماست

ما جایزالخطاشدگانِ محبتیم
عفو گناهِ آدم و حوا گواه ماست

تا آب عقل و عشق به یک جو نمی‌رود *
با سر به چاه رفتنِ ما شاه‌راه ماست

دیگر ثواب بیشتر از اینکه عاشقی
از چشم کورِ عقل‌پرستان گناه ماست

دق داده‌ایم آینۀ بخت خلق را
بخت سپید در پی بخت سیاه ماست

خوب و بد جهان، همه در اختیار توست
بر ما هرآنچه می‌رود از دیدگاه ماست


* زنده‌یاد شهریار: با عقل، آب عشق به یک جو نمی رود/ بیچاره من که ساخته از آب و آتشم