لبهای تو خوشمزه به شیرینی گرمک
سرخیش به سرخی لبو! بلکه لواشک
عین شکر روی دونات شکلاتی
افزوده به زیبایی رخسار تو، ککمک
پیراهن تو برگ پِتوس است و گلایل
عطر تن تو بوی خوش قوطی مامک
اندام تو موزون و ظریف و متقارن
هم اردکِ تکتک تو و هم تکتکِ اردک! *
المنةلله که تو را چشم زیاد است
چشمت دو برابر شده از بابت عینک
افتاده به دنبال قدمهای تو یک شهر
از یاخچیآباد الی اِندِ ولنجک **
دستان تو نرم است به اندازۀ پوشک
پاهای بلند تو به زیبایی لکلک
دندان تو خرگوشی و موهای تو موشی
لپهای بزرگ تو دوتا تنبک کوچک
رویت به سپیدی نمک، پشمک و آهک
مویت فنری باز به فِرداریِ پیچک
بینی تو خوکیست و چشمان تو گاوی
صاف است قد و قامت تو مثل مترسک
در وهم نیایی تو و در فهم نگنجی
هرکس که تو را دیده خلوچل شده طفلک!
—
* اشاره به سرودهای از «عمو پورنگ»!
** اند = END = ته