والله! بانو جان! به قرآن دوستت دارم
یا نه! به جان هر دوتامان دوستت دارم
هرطور هستی، خوب یا بد، هرکسی باشی
اصلاً زبانم لال، شیطان! دوستت دارم
هرچند تلخی میکنی با من به نام عشق
شیرینترین هستی کماکان دوستت دارم
پیغمبری هستم که میخندی به اعجازش
من با همین سستی در ایمان دوستت دارم
ساحل بهجز آغوش دریا مأمنی دارد؟
آرام باشی یا پریشان دوستت دارم
اندازۀ مهری که گلدان دیده از مادر،
یا مادرم دارد به گلدان دوستت دارم
میخواهمت، میخواهمت، میخواهمت بانو!
از نبض من پیداست هر آن دوستت دارم